๙. ขรัสสรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๙–๘๐ลำดับ ๗๙ จาก ๕๒๕ ในชาดกพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๓ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙. ขรัสสรชาดก (๗๙) ว่าด้วยเสียงดังอึกทึกครึกโครม (พระโพธิสัตว์กล่าวคาถานี้ตำหนิกำนันผู้ร่วมมือกับพวกโจรปล้นชาวบ้านว่า)
คราวใด ชาวบ้านถูกปล้น ฝูงโคถูกเชือด บ้านเรือนถูกเผาวอดวาย ผู้คนถูกเกณฑ์ไป คราวนั้น ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง จึงมาตีกลองจนอึกทึกครึกโครม ขรัสสรชาดกที่ ๙ จบ ๑๐. ภีมเสนชาดก (๘๐) ว่าด้วยท่านภีมเสนชอบคุยโวโอ้อวด (จูฬธนุคคหบัณฑิตโพธิสัตว์กล่าวตำหนิภีมเสนผู้คุยโวโอ้อวดว่า)
ภีมเสน คำที่ท่านข่มขู่คุยโวไว้ในตอนแรก แต่ภายหลังท่านถึงกับปัสสาวะราด คำคุยโวถึงการรบและความกระสับกระส่ายของท่าน ทั้ง ๒ อย่างนี้ช่างไม่สมกันเลย ภีมเสนชาดกที่ ๑๐ จบ วรุณวรรคที่ ๘ จบ รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. วรุณชาดก ๒. สีลวนาคชาดก ๓. สัจจังกิรชาดก ๔. รุกขธัมมชาดก ๕. มัจฉชาดก ๖. อสังกิยชาดก ๗. มหาสุปินชาดก ๘. อิลลิสชาดก ๙. ขรัสสรชาดก ๑๐. ภีมเสนชาดก
ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง หมายถึงลูกที่ทำชั่ว เป็นคนหน้าด้าน เพราะขาดหิริโอตตัปปะ ชื่อว่าไม่มีแม่ ถึงแม่ ยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ไม่ตั้งอยู่ในฐานะเป็นลูก(ถูกตัดแม่ตัดลูก) (ขุ.ชา.อ. ๒/๗๙/๑๗๘)
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙ ขรสฺสรชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๙. ขรัสสรชาดก ว่าด้วยบุตรที่มารดาละทิ้ง
ยโต วิลุตฺตา จ หตา จ คาโว ทฑฺฒานิ เคหานิ ชโน จ นีโต อถาคมา ปุตฺตหตาย ปุตฺโต ขรสฺสรํ เทณฺฑิมํ วาทยนฺโตติ ฯ ขรสฺสรชาตกํ นวมํ ฯ ---------
เมื่อใดพวกโจรปล้น และฆ่าวัวกิน เผาบ้าน และจับคนไปเป็นเชลย เมื่อนั้น บุตรที่มารดาละทิ้งแล้ว จึงมาตีกลองเสียงดัง. จบ ขรัสสรชาดกที่ ๙.