๑. สัพพทาฐิชาดก เล่ม ๒๗

สิคาโล มานถทฺโธ จ ปริวาเรน อตฺถิโก

ปาปุณิ มหตึ ภูมึ ราชาสิ สพฺพทาฐินํ ฯ9

สุนัขจิ้งจอกกระด้างด้วยมานะ มีความต้องการด้วยบริวาร ได้บรรลุถึงสมบัติใหญ่ ได้เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งปวง ฉันใด.

เอวเมว มนุสฺเสสุ โย โหติ ปริวารวา

โส หิ ตตฺถ มหา โหติ สิคาโล วิย ทาฐินนฺติ ฯ

สพฺพทาฐิชาตกํ ปฐมํ ฯ

___________

๑ สี. อยํ ปจฺฉิมคาถา น ทิสฺสติ ฯ

ในหมู่มนุษย์ ผู้ใดมีบริวารมาก ผู้นั้นชื่อว่า เป็นใหญ่ในบริวารเหล่านั้นดุจสุนัขจิ้งจอกได้เป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงา ฉะนั้น.

จบ สัพพทาฐิชาดกที่ ๑.