๘. นันทิวิสาลชาดก เล่ม ๒๗

มนุญฺญเมว ภาเสยฺย นามนุญฺญํ กุทาจนํ

มนุญฺญํ ภาสมานสฺส ครุภารํ อุททฺธริ

ธนญฺจ นํ อลาเภสิ เตน จตฺตมโน อหูติ ฯ

นนฺทิวิสาลชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

บุคคลพึงกล่าวแต่คำที่ไพเราะเท่านั้น ไม่พึงกล่าวคำที่ไม่ไพเราะในกาลไหนๆ เมื่อพราหมณ์กล่าวคำไพเราะ โคนันทิวิสาลได้ลากเอาภาระอันหนักไปได้ ทำพราหมณ์ผู้นั้นให้ได้ทรัพย์ด้วย ตนเองก็เป็นผู้ปลื้มใจเพราะการช่วยเหลือนั้นด้วย.

จบ นันทิวิสาลชาดกที่ ๘.