๗. โลมสกัสสปชาดก เล่ม ๒๗

อสฺส อินฺทสโม ราช อจฺจนฺตํ อชรามโร

สเจ ตฺวํ ยญฺญํ ยเชยฺย อิสึ โลมสกสฺสปํ ฯ

ถ้าท่านนำเอาฤาษีชื่อโลมสกัสสปะมาบูชายัญได้ ท่านพึงได้เป็นพระราชาเสมอด้วยพระอินทร์ไม่รู้แก่ไม่รู้ตายเลย.

สสมุทฺทปริยายํ มหึ สาครกุณฺฑลํ

น อิจฺเฉ สห นินฺทาย เอวํ เสยฺห ๑ วิชานหิ ฯ

อาตมาไม่ปรารถนาแผ่นดินซึ่งมีสมุทรล้อมรอบ มีสาครเป็นขอบเขตพร้อมกับความนินทา ดูกรไสยหะ ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด.

ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ

ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วา ฯ

ดูกรพราหมณ์ เราติเตียนการได้ยศ การได้ทรัพย์ และความประพฤติอันไม่เป็นธรรม มีแต่จะให้ถึงความพินาศ.

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเชโ

สาเยว ชีวิกา เสยฺโย ยา จาธมฺเมน เอสนา ฯ

ถึงแม้จะเป็นบรรพชิตต้องอุ้มบาตรหาเลี้ยงชีพ ความเป็นอยู่นั่นแหละดีกว่า การแสวงหาโดยไม่เป็นธรรมจะดีอะไร.

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

อญฺญํ อหึสยํ โลเก อปิ รชฺเชน ตํ วรํ ฯ

ถึงแม้จะเป็นบรรพชิตต้องอุ้มบาตรหาเลี้ยงชีพ แต่ไม่เบียดเบียนผู้อื่นความเป็นอยู่นั่นแหละประเสริฐกว่าความเป็นพระราชาในโลก.

พลํ จนฺโท พลํ สุริโย พลํ สมณพฺราหฺมณา

พลํ เวลา สมุทฺทสฺส พลาติพลมิตฺถิโย ฯ

พระจันทร์มีกำลัง พระอาทิตย์มีกำลัง สมณะและพราหมณ์มีกำลัง ฝั่งแห่งสมุทรก็มีกำลัง หญิงก็มีกำลังยิ่งกว่ากำลังทั้งหลาย.

ยถา อุคฺคตปํ สนฺตํ อิสึ โลมสกสฺสปํ

ปิตุ อตฺถาย จนฺทวตี วาชเปยฺยํ อยาชยิ ฯ

เพราะพระนางจันทวดีทำให้ฤาษีชื่อโลมสกัสสปะ ผู้มีตบะกล้ามาบูชายัญเพื่อประโยชน์แก่พระราชบิดาได้.

ตํ โลภปกตํ กมฺมํ กฏุกํ กามเหตุกํ

ตสฺส มูลํ คเวสิสฺสํ เฉชฺชํ ราคํ สพนฺธนํ ฯ

๑ ม. เสยฺย ฯ

กรรมที่บุคคลทำด้วยความโลภนั้น เป็นกรรมเผ็ดร้อน มีกามเป็นเหตุเราจักค้นหามูลรากแห่งกรรมนั้น จักตัดราคะพร้อมทั้งเครื่องผูกเสีย.

ธิรตฺถุ กาเม สุพหูปิ โลเก

ตโปว เสยฺโย กามคุเณหิ ราช

ตโป กริสฺสามิ ปหาย กาเม

ตเวว รฏฺฐํ จนฺทวตี จ โหตูติ ฯ

โลมสกสฺสปชาตกํ สตฺตมํ ฯ

ดูกรมหาบพิตร อาตมภาพติเตียนกามคุณทั้งหลายในโลกมากมาย ตบะธรรมเท่านั้นเป็นคุณธรรมอันประเสริฐกว่ากามคุณทั้งหลาย อาตมภาพจักเลิกละกามคุณทั้งหลายเสียแล้ว บำเพ็ญตบะ รัฐก็ดี พระนางจันทวดีก็ดี จงเป็นของพระองค์ตามเดิมเถิด.

จบ โลมสกัสสปชาดกที่ ๗.