๗. ติตติรชาดก เล่ม ๒๗

อจฺจุคฺคตา อติพลตา ๒ อติเวลํ ปภาสิตา

วาจา หนติ ทุมฺเมธํ ติตฺติรํวาติวสฺสิตนฺติ ฯ

ติตฺติรชาตกํ สตฺตมํ ฯ

วาจาที่ดังเกินไป ความเป็นผู้มีกำลังแรงเกินไป บุคคลกล่าวล่วงเวลาย่อมฆ่าบุคคลผู้มีปัญญาทรามเสีย ดุจวาจาที่ฆ่านกกระทาผู้ขันดังเกินไปฉะนั้น.

จบ ติตติรชาดกที่ ๗.