๘. สรัมภชาดก เล่ม ๒๗

กลฺยาณิเมว มุญฺเจยฺย น หิ มุญฺเจยฺย ปาปิกํ

โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ มุตฺวา ตปฺปติ ปาปิกนฺติ ฯ

สารมฺภชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

๑ ม. หนนฺติ ฯ ๒ ม. เส ฯ ๓ ยุ. อุปฺปาทา ฯ

บุคคลพึงเปล่งวาจางามเท่านั้น ไม่พึงเปล่งวาจาชั่วเลย การเปล่งวาจางามยังประโยชน์ให้สำเร็จ ผู้เปล่งวาจาชั่วย่อมเดือดร้อน.

จบ สารัมภชาดกที่ ๘.