๖. สุวรรณหังสชาดก เล่ม ๒๗

ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ อติโลโภ หิ ปาปโก

หํสราชํ คเหตฺวาน สุวณฺณา ปริหายตีติ ฯ

สุวณฺณหํสชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

บุคคลได้สิ่งใด ควรยินดีด้วยสิ่งนั้น เพราะความโลภเกินประมาณเป็นความลามก นางพราหมณีจับพระยาหงส์ได้แล้ว ก็เสื่อมจากทองคำ.

จบ สุวรรณหังสชาดกที่ ๖.