๕. ติตถชาดก เล่ม ๒๗

อญฺญมญฺเญหิ ติตฺเถหิ อสฺสํ ปาเยหิ สารถิ

อจฺจาสนสฺส ปุริโส ปายาสสฺสปิ ตปฺปตีติ ฯ

ติตฺถชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ดูกรนายสารถี ท่านจงยังม้าให้อาบและดื่มน้ำที่ท่าโน้นบ้าง ท่านี้บ้าง แม้ข้าวปายาสที่บริโภคบ่อยครั้ง คนก็ยังเบื่อได้.

จบ ติตเถชาดกที่ ๕.