๓. จุลลปทุมชาดก เล่ม ๒๗

อยเมว สา อยมฺปิ ๑ โส อนญฺโญ

อยเมว โส หตฺถจฺฉินฺโน อนญฺโญ

ยมาห โกมาริปติโก ๒ มมนฺติ

วชฺฌิตฺถิโย นตฺถิ อิตฺถีสุ สจฺจํ ฯ

หญิงคนนี้แหละ คือหญิงคนนั้น ถึงเราก็คือบุรุษคนนั้น ไม่ใช่คนอื่นบุรุษคนนี้แหละที่หญิงคนนี้อ้างว่า เป็นผัวของเรามาตั้งแต่เป็นเด็ก ก็คือบุรุษที่ถูกตัดมือ หาใช่คนอื่นไม่ ขึ้นชื่อว่า หญิงทั้งหลายควรฆ่าเสียให้หมดเลย ความสัตย์ไม่มีในหญิงทั้งหลาย.

อิมญฺจ ชมฺมํ มุสเลน หนฺตฺวา

ลุทฺทํ ฉวํ ปรทารูปเสวึ

อิมิสฺสา จ นํ ปาปปติพฺพตาย

ชีวนฺติยา ฉินฺทถ กณฺณนาสนฺติ ฯ

จุลฺลปทุมชาตกํ ตติยํ ฯ

ท่านทั้งหลายจงฆ่าบุรุษผู้ชั่วช้าลามกราวกับซากผี มักทำชู้กับภรรยาผู้อื่นคนนี้ เสียด้วยสาก จงตัดหู ตัดจมูก ของหญิงผู้ทำร้ายผัวชั่วช้าลามกคนนี้เสียทั้งเป็นๆ เถิด.

จบ จุลลปทุมชาดกที่ ๓.