๖. สสปัณฑิตชาดก เล่ม ๒๗

สตฺต เม โรหิตา มจฺฉา อุทกา ถลมุพฺภตา

อิทํ พฺราหฺมณ เม อตฺถิ เอตํ ภุตฺวา วเน วส ฯ

ดูกรพราหมณ์ ข้าพเจ้ามีปลาตะเพียนแดงอยู่ ๗ ตัว ซึ่งนายพรานตกเบ็ดขึ้นมาจากน้ำ เอาไว้บนบก ข้าพเจ้ามีอาหารอย่างนี้ ท่านจงบริโภคอาหารนี้ แล้วเจริญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด.

ทุสฺส เม เขตฺตปาลสฺส รตฺตึ ภตฺตํ อปาภตํ

มํสสูลา จ เทฺว โคธา เอกญฺจ ทธิวารกํ

อิทํ พฺราหฺมณ เม อตฺถิ เอตํ ภุตฺวา วเน วส ฯ

๑ ม. มาริสา ฯ ๒ ม. สพฺพมํสลาภชาตกํ ฯ

อาหารของคนรักษานาคนโน้น ข้าพเจ้านำเอามาไว้ในกลางคืน คือ เนื้อย่าง ๒ ไม้ เหี้ย ๑ ตัว และนมส้ม ๑ หม้อ ดูกรพราหมณ์ ข้าพเจ้ามีอาหารอย่างนี้ ท่านจงบริโภคอาหารนี้ แล้วเจริญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด.

อมฺพปกฺกํ ๑ ทกํ สีตํ สีตจฺฉายํ ๒ มโนรมํ

อิทํ พฺราหฺมณ เม อตฺถิ เอตํ ภุตฺวา วเน วส ฯ

ผลมะม่วงสุก น้ำเย็น ร่มเงาอันเย็น เป็นที่รื่นรมย์ใจ ดูกรพราหมณ์ข้าพเจ้ามีอาหารอย่างนี้ ท่านจงบริโภคอาหารนี้ แล้วเจริญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด.

น สสสฺส ติลา อตฺถิ น มุคฺคา นปิ ตณฺฑุลา

อิมินา อคฺคินา ปกฺกํ มมํ ภุตฺวา วเน วสาติ ฯ

สสปณฺฑิตชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

กระต่ายไม่มีงา ไม่มีถั่ว ไม่มีข้าวสาร ท่านจงบริโภคเราตัวสุกไปด้วยไฟนี้ แล้วเจริญสมณธรรมอยู่ในป่าเถิด.

จบ สสปัณฑิตชาดกที่ ๖.