๘. สีหโกตถุกชาดก เล่ม ๒๗

สีหงฺคุลิ สีหนโข สีหปาทปฺปติฏฺฐิโต

โส สีโห สีหสงฺฆมฺหิ เอโก นทติ อญฺญถา ฯ

๑ ม. นิวีสเร ฯ ๒ ม. ยํ สุวณฺโณ สุวณฺเณน ฯ ๓ ม. กึเตตฺถ ฯ

ราชสีห์ตัวนั้น นิ้วก็นิ้วราชสีห์ เล็บก็เล็บราชสีห์ ยืนก็ยืนด้วยเท้าราชสีห์มีอยู่ตัวเดียวในหมู่ราชสีห์ ย่อมบรรลือด้วยเสียงอีกอย่างหนึ่ง.

มา ตฺวํ นทิ ราชปุตฺต อปฺปสทฺโท วเน วส

สเรน โข ตํ ชาเนยฺยุํ น หิ เต เปตฺติโก สโรติ ฯ

ดูกรเจ้าเป็นบุตรแห่งราชสีห์ เจ้าอย่าบรรลือเสียงอีกเลย จงมีเสียงเบาๆ อยู่ในป่า เขาทั้งหลายพึงรู้จักเจ้าด้วยเสียงนั่นแหละ เพราะเสียงของเจ้า ไม่เหมือนกับเสียงราชสีห์ผู้เป็นบิดา.

จบ สีหโกตถุกชาดกที่ ๘.