๗. อภิณหชาดก เล่ม ๒๗

นาลํ กพลํ ปทาตเว

น ๒ ปิณฺฑํ น กุเส น ฆํสิตุํ

มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา

นาโค สิเนหมกาสิ ๓ กุกฺกุเรติ ฯ

อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ ฯ

___________

๑ ม. โปถยมนฺวจารี ฯ ๒ ม. น จ ปิณฺฑํ ฯ ๓ ม. เสฺนหมกาสิ ฯ

พระยาช้างไม่สามารถจะรับเอาคำข้าว ไม่สามารถจะรับเอาก้อนข้าว ไม่สามารถจะรับเอาหญ้าทั้งหลาย ไม่สามารถจะขัดสีกาย ข้าพระบาทมาสำคัญว่า พระยาช้างตัวเชือกประเสริฐ ได้ทำความรักใคร่ในสุนัขเพราะได้เห็นกันเนืองๆ.

จบ อภิณหชาดกที่ ๗.