arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค

๔. มหาปนาทชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๑–๓๙๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในปทุมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔ มหาปนาทชาตกํ

๔. มหาปนาทชาดก

ว่าด้วยปราสาทของพระเจ้ามหาปนาท

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค มหาปนาทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย ๑

ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ อุจฺจมาหุ ๒ สหสฺสธา ฯ

ฉบับหลวง

พระเจ้ามหาปนาทนั้น มีปราสาทล้วนแล้วไปด้วยทอง กว้าง ๑๖ ชั่วธนูตกสูง ๑ พันชั่วธนู.

บาลี (สยามรัฐ)

สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย

อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธา ฯ

ฉบับหลวง

และปราสาทนั้นมีพื้น ๗ ชั้น ประกอบไปด้วยธง แล้วไปด้วยแก้วมีสีเขียว มีนางฟ้อน ๖ พัน แบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น.

บาลี (สยามรัฐ)

เอวเมตํ ตทา อาสิ ยถา ภาสสิ ภทฺทชิ

สกฺโก อหํ ตทา อาสึ เวยฺยาวจฺจกโร ตวาติ ฯ

มหาปนาทชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

ฉบับหลวง

ดูกรภัททชิ ท่านกล่าวถึงปราสาทนั้นมีแล้วในกาลนั้น ในครั้งนั้น เราเป็นท้าวสักกะผู้รับใช้การงานของท่าน.

จบ มหาปนาทชาดกที่ ๔.

จบ ๔. มหาปนาทชาดก