พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค
๗. พัพพุชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๗ พพฺพุชาตกํ
๗. พัพชาดก
ว่าด้วยวิธีให้แมวตาย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค พัพพุชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
ยตฺเถโก ลภเต พพฺพุ ทุติโย ตตฺถ ชายติ
ตติโย จ จตุตฺโถ จ อิทนฺเต พพฺพุกา พิลนฺติ ฯ
พพฺพุชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ฉบับหลวง
แมวตัวที่ ๑ ได้หนูหรือเนื้อในที่ใด แมวตัวที่ ๒ ที่ ๓ และ ที่ ๔ ก็เกิดขึ้นในที่นั้น แมวเหล่านั้นได้พากันเอาอกฟาดปล่องแก้วผลึกนี้ แล้วถึงความสิ้นชีวิตทั้งหมด.
จบ พัพพุชาดกที่ ๗.
จบ ๗. พัพพุชาดก