๑๐. ทุมเมธชาดก เล่ม ๒๗

ทุมฺเมธานํ สหสฺเสน ยญฺโญ เม อุปยาจิโต

อิทานิ โขหํ ยชิสฺสามิ พหุ ๓ อธมฺมิโก ชโนติ ฯ

ทุมฺเมธชาตกํ ทสมํ ฯ

อตฺถกามวคฺโค ปญฺจโม ฯ

ปฐมปณฺณาสโก

___________

ตสฺสุทฺทานํ

อถ มิตฺตกมาตุ กโปตวโร

ตถา เวฬุก เอลมูโค โรหิณิ

กปิ วารุณิ เจตจรา จ ปุน

ตถา ตารก ยญฺญวเรน ทส ฯ

๑ สี. ยุ. เวทพฺภํ ฯ ๒ ม. พฺยสนมชฺฌคูติ ฯ ๓ สี. ยุ. พหู ฯ

เราได้บนไว้ต่อเทวดา ด้วยคนโง่เขลาหนึ่งพันคน บัดนี้ เราจักต้องบูชายัญ เพราะคนอธรรมมีมาก.

จบ ทุมเมธชาดกที่ ๑๐.

จบ อัตถกามวรรคที่ ๕.

จบ ปฐมปัณณาสก์.

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โลสกชาดก ๒. กโปตกชาดก

๓. เวฬุกชาดก ๔. มกสชาดก

๕. โรหิณีชาดก ๖. อารามทูสกชาดก

๗. วารุณิทูสกชาดก ๘. เวทัพพชาดก

๙. นักขัตตชาดก ๑๐. ทุมเมธชาดก.