๑. กุรุงคมิคชาดก เล่ม ๒๗

ญาตเมตํ กุรุงฺคสฺส ยํ ตฺวํ เสปณฺณิ เสยฺยสิ ๖

อญฺญํ เสปณฺณึ คจฺฉามิ น เม เต รุจฺจเต ผลนฺติ ฯ

กุรุงฺคมิคชาตกํ ปฐมํ ฯ

๑-๒ ม. มุจฺเจ ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ ๓ ม. พชฺฌติ ฯ ๔ ม. ปิสฺสาม ฯ

๕ ม. วรมาลุต ฯ ๖ ม. สิยฺยสิ ฯ

ดูกรไม้มะรื่น การที่ท่านปล่อยผลให้ตกกลิ้งมานั้น เราผู้เป็นกวางรู้แล้วเราจะไปสู่ไม้มะรื่นต้นอื่น เพราะเราไม่ชอบใจผลของท่าน.

จบ กุรุงคมิคชาดกที่ ๑.