๘. มันธาตุราชชาดก เล่ม ๒๗

ยาวตา จนฺทิมสุริยา (ปริหรนฺติ) ทิสา ภนฺติ วิโรจนา

สพฺเพว ทาสา มนฺธาตุ เย ปาณา ปฐวิสฺสิตา ฯ

พระจันทร์ พระอาทิตย์ (ย่อมเวียนรอบเขาสิเนรุราช) ส่องรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศโดยกำหนดที่เท่าใด สัตว์ทั้งหลายที่อาศัยแผ่นดินอยู่ในที่มีกำหนดเท่านั้น ล้วนเป็นทาสของพระเจ้ามันธาตุราชทั้งสิ้น.

น กหาปณวสฺเสน ติตฺติ กาเมสุ วิชฺชติ

อปฺปสฺสาทา ทุขา กามา อิติ วิญฺญาย ปณฺฑิโต ฯ

ความอิ่มในกามทั้งหลาย ย่อมไม่มีด้วยฝนคือกหาปณะ กามทั้งหลายมีความยินดีน้อย มีทุกข์มาก บัณฑิตรู้ชัดอย่างนี้.

อปิ ทิพฺเพสุ กาเมสุ รตึ โส นาธิคจฺฉติ

ตณฺหกฺขยรโต โหติ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวโกติ ฯ

มนฺธาตุราชชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

๑ ม. ขาเตน จ ฯ ๒ ม. สิฏฺฐํ ฯ ๓ สี. สตฺถํ ฯ

พระสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมไม่ปรารถนาความยินดีในกามทั้งหลายที่เป็นทิพย์ เป็นผู้ยินดีแต่ความสิ้นไปแห่งตัณหาโดยแท้.

จบ มันธาตุราชชาดกที่ ๘.