๖. กัญจนขันธชาดก เล่ม ๒๗

โย ปหฏฺเฐน จิตฺเตน ปหฏฺฐมนโส นโร

ภาเวติ กุสลํ ธมฺมํ โยคกฺเขมสฺส ปตฺติยา

ปาปุเณ อนุปุพฺเพน สพฺพสํโยชนกฺขยนฺติ ฯ

กญฺจนกฺขนฺธชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

นรชนใดมีจิตร่าเริง มีใจเบิกบาน เจริญกุศลธรรมเพื่อบรรลุธรรมอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ นรชนนั้นพึงบรรลุธรรม เป็นที่สิ้นสังโยชน์ทั้งปวงได้โดยลำดับ.

จบ กัญจนขันธชาดกที่ ๖.