๕. คังเคยยชาดก เล่ม ๒๗

โสภนฺติ มจฺฉา คงฺเคยฺยา ๒ อโถ โสภนฺติ ๒ ยามุนา

จตุปฺปทายํ ปุริโส นิโคฺรธปริมณฺฑโล

อีสกายตคีโว จ สพฺเพว อติโรจติ ฯ

๑ ม. มา กญฺจิ ฯ ๒ ม. โสภติ มจฺโฉ คงฺเคยฺยา อโถ โสภติ ยามุโน ฯ

ปลาชื่อคังเคยยะก็งาม และปลาชื่อยมุนาก็งาม แต่สัตว์ ๔ เท้า มีปริมณฑลเพียงดังต้นไทร มีคอยาวหน่อยหนึ่ง ตัวนี้ ย่อมรุ่งเรืองยิ่งกว่าใครทั้งหมด.

ยํ ปุจฺฉิโต น ตํ อกฺขา ๑ อญฺญํ อกฺขาติ ๒ ปุจฺฉิโต

อตฺตปฺปสํสโก โปโส นายํ อสฺมาก รุจฺจตีติ ฯ

คงฺเคยฺยชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ท่านไม่บอกเหตุที่เราถาม เราถามอย่างหนึ่ง ท่านบอกเสียอย่างหนึ่ง คนสรรเสริญตนเองนี้ ไม่ชอบใจเราเลย.

จบ คังเคยยชาดกที่ ๕.