พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · กุฏิทูสกวรรค
๑๐. สีลวีมังสชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๑๘–๖๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในกุฏิทูสกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ สีลวีมํสชาตกํ
๑๐. สีลวีมังสชาดก
ว่าด้วยธรรมที่นำความสุขมาให้
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต กุฏิทูสกวรรค สีลวีมังสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
สีลํ กิเรว กลฺยาณํ สีลํ โลเก อนุตฺตรํ
ปสฺส โฆรวิโส นาโค สีลวาติ น หญฺญติ ฯ
ได้ยินว่า ศีลแล เป็นความงาม ศีลเป็นเยี่ยมในโลก ขอพระองค์จงทอดพระเนตรงูใหญ่ มีพิษร้าย ย่อมไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยมารู้สึกตัวว่าเป็นผู้มีศีล.
ยาวเทวสฺสหู กิญฺจิ ตาวเทว อขาทิสุํ
สงฺคมฺม กุลลา โลเก น หึสนฺติ อกิญฺจนํ ฯ
นกตะกรุมทั้งหลายในโลก พากันล้อมจิกชิ้นเนื้อที่เหยี่ยวคาบอยู่ในปากชั่วเวลาที่มันคาบชิ้นเนื้อนิดหน่อยอยู่เท่านั้น หาได้เบียดเบียนคนที่ไม่มีความกังวลไม่.
สุขํ นิราสา สุปติ อาสา ผลวตี สุขา
อาสํ นิราสํ กตฺวาน สุขํ สุปติ ปิงฺคลา ฯ
ผู้ไม่มีความหวัง ย่อมหลับเป็นสุข ความหวัง ย่อมเผล็ดผลเป็นสุขได้นางปิงคลาทาสี ได้ทำความหวังจนหมดหวังแล้ว จึงหลับเป็นสุขได้.
น สมาธิปโร อตฺถิ อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ
น ปรํ นาปิ อตฺตานํ วิหึสติ สมาหิโตติ ฯ
สีลวีมํสชาตกํ ทสมํ ฯ
กุฏิทูสกวคฺโค ตติโย ฯ
ตสฺสุทฺทานํ
สมนุสฺส สทุทฺทุ สยาจนโก
อถ เมณฺฑวรุตฺตม โคธวโร
อถ กาย สเกปุก โภตีวโร
อถ ราธ สุสีลวเรน ทส ฯ
๑ ม. ทกฺขิสาม ฯ ๒ สี. ยุ. นิพฺพาปิตํ ฯ ม. นิทฺธาวิตํ ฯ ๓ สี. ภาสยเต ฯ
ม. ภายยเต ฯ
ทั้งในโลกนี้ และโลกหน้า ธรรมอันจะนำความสุขมาให้ยิ่งไปกว่าสมาธิย่อมไม่มี ผู้มีจิตตั้งมั่น ย่อมไม่เบียดเบียนทั้งคนอื่น และตนเอง.
จบ สีลวีมังสชาดกที่ ๑๐.
จบ กุฏิทูสกวรรคที่ ๓.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. กุฏิทูสกชาดก ๒. ทุททุภายชาดก
๓. พรหมทัตตชาดก ๔. จัมมสาฏกชาดก
๕. โคธชาดก ๖. กักการุชาดก
๗. กากาติชาดก ๘. อนนุโสจิยชาดก
๙. กาฬพาหุชาดก ๑๐. สีลวีมังสชาดก.
จบ ๑๐. สีลวีมังสชาดก