๒. ทัททรชาดก เล่ม ๒๗

โก นุ สทฺเทน มหตา อภินาเทติ ททฺทรํ

ตํ ๒ สีหา นปฺปฏินทนฺติ โก นาเมโส มิคาภิภู ๓ ฯ

ข้าแต่คุณพ่อผู้ครอบงำมฤคชาติทั้งหลาย ใครหนอมีเสียงใหญ่โตจริงย่อมทำทัททรบรรพตให้บรรลือสนั่นยิ่งนัก ราชสีห์ทั้งหลาย ย่อมไม่อาจบันลือโต้ตอบมันได้ นั่นเรียกว่า สัตว์อะไร?

อธโม มิคชาตานํ สิคาโล ตาต วสฺสติ

ชาติมสฺส ชิคุจฺฉนฺตา ตุณฺหี สีหา สมจฺฉเรติ ฯ

ททฺทรชาตกํ ทุติยํ ฯ

___________

๑ ม. กลฺยาณวคฺโค ฯ ๒ สี. ยุ. กึ ฯ ๓ สี. ม. มิคาธิภู ฯ

ลูกเอ๋ย นั่นคือสุนัขจิ้งจอก เป็นสัตว์เลวทรามต่ำช้ากว่ามฤคชาติทั้งหลายมันหอนอยู่ ราชสีห์ทั้งหลายรังเกียจชาติของมัน จึงได้พากันนิ่งเฉยเสีย.

จบ ทัททรชาดกที่ ๒.