พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กาสาววรรค
๑๐. ทุติยปลายิชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๙–๓๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในกาสาววรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ ทุติยปลายิชาตกํ ๖
๑๐. ทุติยปลายิชาดก
คนถูกความเร่าร้อนเผาจนไม่อาจสู้ข้าศึกได้
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กาสาววรรค ทุติยปลายิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ธชมปริมิตํ อนนฺตปารํ
ทุปฺปสหํ ธงฺเกหิ สาครมิว
คิริมิว อนิเลน ทุปฺปสโห ๗
ทุปฺปสโห ๗ อหมชฺช ตาทิเสน ฯ
๑ ม. สภาภิวสฺเสภิ ฯ ๒ สี. ม. ถรุคฺคหา ฯ ๓ ม. อภิธาวถ จูปธาวถ จ ฯ
๔ ม. วิวิธา วินาทิตา ฯ ๕ ม. ... โฆโส ยถา วิชฺชุลตา ... ฯ
๖ ทุติยปลายิตชาตกํ ฯ ๗ ม. ทุปฺปสโยฺห ฯ
ธงสำหรับรถของเรามีมากมาย พลพาหนะของเราก็นับไม่ถ้วนแสนยากที่ศัตรูจะหาญหักเข้าสู้รบได้ ดุจสาครยากที่ฝูงกาจะบินข้ามให้ถึงฝั่งได้ฉะนั้น อนึ่ง กองพลของเรานี้ยากที่กองพลอื่นจะหาญเข้าตีหักได้ดุจภูเขาอันลมไม่อาจให้ไหวได้ ฉะนั้น วันนี้ เราประกอบด้วยกองพลเท่านี้ อันกองพลเช่นนั้นยากที่ศัตรูจะหาญหักเข้ารุกรานได้.
มา พาลิยํ วิปฺปลปิ ๑ น หิสฺส ตาทิสํ
วิทยฺหเส ๒ น หิ ลภเส นิเสธกํ
อาสชฺชสิ คชมิว เอกจารินํ
โย ตํ ปทา นฬมิว โปถยิสฺสตีติ ฯ
ทุติยปลายิชาตกํ ทสมํ ฯ
กาสาววคฺโค อฏฺฐโม ฯ
___________
ตสฺสุทฺทานํ
วรวตฺถ วโจ ทุมขีณผลํ
จตุโรธมฺมวรํ ปุริสุตฺตม
ธงฺก มคธา จ ตโยคิริ นาม
คชคฺควโร ธชวเรน ทส ฯ
ท่านอย่าพูดเพ้อถึงความที่ตนเป็นคนโง่เขลาไปเลย คนเช่นท่านจะเรียกว่าผู้สามารถไม่ได้ ท่านถูกความเร่าร้อน คือ ราคะ โทสะ โมหะ และมานะเผารนอยู่เสมอ ไม่อาจจะกำจัดเราได้เลย จะต้องหนีเราไป กองพลของเราจักย่ำยีท่านหมดทั้งกองพล ดุจช้างเมามันขยี้ไม้อ้อด้วยเท้า ฉะนั้น.
จบ ทุติยปลายิชาดกที่ ๑๐.
จบ กาสาววรรคที่ ๘.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. กาสาวชาดก ๒. จุลลนันทิยชาดก
๓. ปุฏภัตตชาดก ๔. กุมภีลชาดก
๕. ขันติวรรณนชาดก ๖. โกสิยชาดก
๗. คูถปาณกชาดก ๘. กามนีตชาดก
๙. ปลายิชาดก ๑๐. ทุติยปลายิชาดก.
จบ ๑๐. ทุติยปลายิชาดก