๕. โรหิณีชาดก เล่ม ๒๗

เสยฺโย อมิตฺโต เมธาวี ยญฺเจ พาลานุกมฺปโก

ปสฺส โรหิณิกํ ชมฺมึ มาตรํ หนฺตฺวาน โสจตีติ ฯ็

โรหิณีชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ศัตรูผู้เป็นนักปราชญ์ยังดีกว่า คนโง่เขลาถึงเป็นผู้อนุเคราะห์จะดีอะไรท่านจงดูนางโรหิณีผู้โง่เขลา ฆ่ามารดาแล้วเศร้าโศกอยู่.

จบ โรหิณีชาดกที่ ๕.