๓. โภชาชานียชาดก เล่ม ๒๗

อปิ ปสฺเสน เสมาโน สลฺเลภิ สลฺลลีกโต

เสยฺโยว วฬวา โภชฺโฌ ๒ ยุญฺช มญฺเญว สารถีติ ฯ

โภชาชานียชาตกํ ตติยํ ฯ

ดูกรนายสารถี ม้าสินธพอาชาไนยถูกลูกศรแทงแล้ว แม้นอนตะแคงอยู่ข้างเดียวก็ยังประเสริฐกว่าม้ากระจอก ท่านจงประกอบฉันออกรบอีกเถิด.

จบ โภชาชานียชาดกที่ ๓.