๗. บุปผรัตตชาดก เล่ม ๒๗

นยิทํ ทุกฺขํ อทุํ ทุกฺขํ ยํ มํ ตุทติ วายโส

ยํ สามา ปุปฺผรตฺเตน กตฺติกํ นานุโภสฺสตีติ ฯ

ปุปฺผรตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ

___________

๑ ม. อพฺยยตํ ฯ ๒ ม. วิรตฺตา ฯ ๓ ม. สมุทฺทกากชาตกํ ฯ

ความทุกข์เพราะถูกเสียบหลาวนี้ก็ดี ความทุกข์ที่ถูกกาจิกเราก็ดี ก็ไม่เป็นความทุกข์ของเรา ความทุกข์ที่ว่าภรรยาของเราจะไม่ได้นุ่งห่มผ้าย้อมดอกคำเที่ยวเล่นมหรสพในเดือน ๑๒ นี้ เป็นทุกข์ของเรา.

จบ บุปผรัตตชาดกที่ ๗.