arnon.world

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุลาวกวรรค

๔. มัจฉชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในกุลาวกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔ มจฺฉชาตกํ

๔. มัจฉชาดก

ว่าด้วยความหึงหวง

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุลาวกวรรค มัจฉชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

น มํ สีตํ น มํ อุณฺหํ น มํ ชาลสฺมิ พาธนํ

ยญฺจ มํ มญฺญเต มจฺฉี อญฺญํ โส รติยา คโตติ ฯ

มจฺฉชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

ฉบับหลวง

ความเย็น ความร้อน และการติดอยู่ในแห ไม่ได้เบียดเบียนเราให้ได้รับทุกข์เลย แต่ข้อที่นางปลาสำคัญว่า เราไปหลงนางปลาตัวอื่นนั่นแหละเบียดเบียนเราให้ได้รับทุกข์.

จบ มัจฉาชาดกที่ ๔.

จบ ๔. มัจฉชาดก