arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค

๕. อนุสาสิกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๕ อนุสาสิกชาตกํ ๓

๕. อนุสาสิกชาดก

ว่าด้วยดีแต่สอนผู้อื่น

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค อนุสาสิกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

ยายญฺญมนุสาสติ สยํ โลลุปฺปจารินี

สายํ วิปกฺขิกา เสติ หตา จกฺเกน สาลิกาติ ฯ

อนุสาสิกชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

____________

๑ ม สพฺพตฺถ สิงฺคาล ... ฯ ๒ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ ๓ ม. โลลสาลิกชาตกํ ฯ

ฉบับหลวง

นางนกสาลิกาตัวใด สั่งสอนนกตัวอื่นอยู่เนืองๆ ตัวเองมีปกติเที่ยวไปด้วยละโมบ นางนกสาลิกาตัวนั้นถูกล้อบดแล้วมีปีกหักนอนอยู่.

จบ อนุสาสิกชาดกที่ ๕.

จบ ๕. อนุสาสิกชาดก