๕. ขุรัปปชาดก เล่ม ๒๗

ทิสฺวา ขุรปฺเป ธนุเวคนุนฺเน

ขคฺเค คหิเต ๑ ติขิเณ เตลโธเต

ตสฺมึ ภยสฺมึ มรเณ วิรูเฬฺห ๒

กสฺมา นุ เต นาหุ ฉมฺภิตตฺตํ ฯ

๑ ม. สุวณฺณโย ฯ ๒ ม. อุทฺธมาหุ ฯ

เมื่อท่านเห็นพวกโจรยิงลูกธนูอันแหลม ถือดาบอันคมกล้า ซึ่งขัดแล้วด้วยน้ำมัน เมื่อมรณภัยปรากฏเฉพาะหน้าแล้ว เหตุไฉนหนอ ท่านจึงไม่มีความครั่นคร้าม.

ทิสฺวา ขุรปฺเป ธนุเวคนุนฺเน

ขคฺเค คหิเต ๓ ติขิเณ เตลโธเต

ตสฺมึ ภยสฺมึ มรเณ วิรูเฬฺห ๔

เวทํ อลตฺถํ วิปุลํ อุฬารํ ฯ

เมื่อเราเห็นพวกโจรยิงลูกธนูอันแหลม ถือดาบอันคมกล้า ซึ่งขัดแล้วด้วยน้ำมัน เมื่อมรณภัยปรากฏเฉพาะหน้าแล้ว เรากลับได้ความยินดีและโสมนัสมากยิ่ง.

โส เวทชาโต อชฺฌภวึ อมิตฺเต

ปุพฺเพว เม ชีวิตมาสิ จตฺตํ

น หิ ชีวิเต อาลยํ กุพฺพมาโน

สูโร กยิรา สูรกิจฺจํ กทาจีติ ฯ

ขุรปฺปชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

เรานั้นเกิดความยินดีและโสมนัสแล้ว ก็ครอบงำศัตรูทั้งหลายเสียได้เพราะว่า ชีวิตของเราๆ ได้สละมาแต่ก่อนแล้ว เราไม่ได้ทำความอาลัยในชีวิต บุคคลผู้กล้าหาญพึงกระทำกิจของคนกล้า ในกาลบางคราว.

จบ ขุรัปปชาดกที่ ๕.