๘. สุหนุชาดก เล่ม ๒๗

นยิทํ วิสมสีเลน โสเณน สุหนุสฺสห ๒

สุหนุปิ ๓ ตาทิโสเยว โย โสณสฺส ส โคจโร ฯ

การที่ม้าโกงสุหนุกระทำความรักกับม้าโสณะนี้ ย่อมมีด้วยปกติที่ไม่เสมอกันก็หามิได้ ม้าโสณะ เป็นเช่นใด แม้ม้าสุหนุก็เป็นเช่นนั้นม้าโสณะมีความประพฤติเช่นใด ม้าสุหนุก็มีความประพฤติเช่นนั้น.

ปกฺขนฺทินา ปคพฺเภน นิจฺจํ สนฺทานขาทินา

สเมติ ปาปํ ปาเปน สเมติ อสตาสตนฺติ ๔ ฯ

สุหนุชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

ม้าทั้งสองนั้น ย่อมเสมอกันด้วยการวิ่งไปด้วยความคะนอง และด้วยกัดเชือกที่ล่ามอยู่เป็นนิจ ความชั่วย่อมสมกับความชั่ว ความไม่ดีย่อมสมกับความไม่ดี.

จบ สุหนุชาดกที่ ๘.