๕. ปัพพตูปัตถรชาดก เล่ม ๒๗

ปพฺพตูปตฺถเร ๑ รมฺเม ชาตา โปกฺขรณี สิวา

ตํ สิคาโล อปาปาสิ ๒ ชานํ สีเหน รกฺขิตํ ฯ

สระโบกขรณีอันเกษม เกิดอยู่ที่เชิงเขาลาด น่ารื่นรมย์ สุนัขจิ้งจอกรู้ว่าสระนั้นอันราชสีห์รักษาอยู่ กล้าลงไปดื่มน้ำได้.

ปิวนฺติ เจ มหาราช สาปทานิ มหานทึ

น เตน อนที โหติ ขมสฺสุ ยทิ เต ปิยาติ ฯ

ปพฺพตูปตฺถรชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ข้าแต่มหาราชะ ถ้าสัตว์ทั้งหลายที่มีเท้า ย่อมพากันดื่มน้ำในแม่น้ำใหญ่ไซร้ แม่น้ำจะกลายเป็นไม่ใช่แม่น้ำเพราะเหตุนั้นก็หาไม่ ถ้าบุคคลทั้งสองนั้น เป็นที่รักของพระองค์ไซร้ พระองค์ก็ทรงงดโทษเสีย.

จบ ปัพพตูปัตถรชาดกที่ ๕.