๕. ราธชาดก เล่ม ๒๗

น ตฺวํ ราธ วิชานาสิ อฑฺฒรตฺเต อนาคเต

อพฺยายตํ ๑ วิลปสิ วิรตฺเต ๒ โกสิยายเนติ

ราธชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ดูกรราธะ ท่านไม่รู้จักคนทั้งหลายที่ยังไม่มาในเวลาปฐมยาม ท่านพูดเพ้อเจ้อไปตามความโง่เขลา นางพราหมณีผู้โกสิยโคตรเป็นหญิงไม่ดีหมดความรักใคร่ในบิดาของท่าน.

จบ ราธชาดกที่ ๕.