๖. มิคาโลปชาดก เล่ม ๒๗

น เม รุจิ ๑ มิคาโลป ยสฺส เต ตาทิสี คติ

อตุจฺจํ ตาต คจฺฉสิ ๒ อภูมึ ตาต เสวสิ ฯ

ลูกมิคาโลปะเอ๋ย ฉันไม่ชอบใจการที่เจ้าบินไปไกลเช่นนั้นเลย เจ้าบินไกลเกินไป ไปซ่องเสพภูมิสถานอันไม่สมควร.

จตุกฺกณฺณํว เกทารํ ยถา เต ปฐวี สิยา

ตโต ตาต นิวตฺตสฺสุ มาสุ เอตฺโต ปรํ คมิ ฯ

ลูกเอ๋ย แผ่นดินพึงปรากฏแก่เจ้าเหมือนคันนา ๔ มุม เจ้าจงกลับจากที่นั้นเสีย อย่าบินเลยจากที่นั้นไปเป็นอันขาด.

สนฺติ อญฺเญปิ สกุณา ปตฺตยานา วิหงฺคมา

อุกฺขิตฺตา ๓ วาตเวเคน นฏฺฐา เต สสฺสตีสมา ฯ

แม้แร้งตัวอื่นๆ ที่มีปีกบินไปในอากาศมีอยู่มาก แร้งเหล่านั้นมาสำคัญเสมอด้วยแผ่นดินและภูเขา ถูกกำลังลมพัดคร่าไป พากันพินาศหมดแล้ว.

อกตฺวา อปรณฺณสฺส ๔ ปิตุ วุฑฺฒสฺส ๕ สาสนํ

กาลวาเต อติกฺกมฺม เวรมฺภานํ วสํ อคา ฯ

๑ ม. รุจฺจิ ฯ ๒ สี. ม. ปตสิ ฯ ๓ สี. ม. อกฺขิตฺตา ฯ ๔ ม. อปนนฺทสฺส ฯ

๕ ม. วุทฺธสฺส ฯ เอวมุปริปิ ฯ

แร้งชื่อมิคาโลปะ ไม่เชื่อฟังคำสั่งสอนของแร้งชื่ออปรัณณะผู้บิดา ซึ่งเป็นผู้เจริญด้วยคุณสมบัติ บินผ่านลมกาลวาตขึ้นไปตกอยู่ในอำนาจของลมเวรัมภวาต.

ตสฺส ปุตฺตา จ ทารา จ เย จญฺเญ อนุชีวิโน

สพฺเพ พฺยสนมาปาทุํ อโนวาทกเร ทิเช ฯ

บุตรและภรรยาของแร้งมิคาโลปะนั้น และแร้งอื่นที่อาศัยแร้งนั้นอยู่ พากันถึงความพินาศสิ้น เพราะแร้งมิคาโลปะ ไม่กระทำตามโอวาทของบิดา.

เอวมฺปิ อิธ วุฑฺฒานํ โย วากฺยํ นาวพุชฺฌติ

อติสีมํ จโร ๑ ทิตฺโต คิชฺโฌ วาตีตสาสโน

สพฺเพ พฺยสนํ ปปฺโปนฺติ อกตฺวา พุทฺธสาสนนฺติ ๒ ฯ

มิคาโลปชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

ผู้ใด ในโลกนี้ ไม่เชื่อฟังคำของผู้เจริญ ผู้นั้น ย่อมถึงความพินาศ เพราะไม่ทำตามคำสอนของท่านผู้รู้ ดุจแร้งละเมิดคำสั่งสอน บินเลยเขตแดนถึงความพินาศหมด ฉะนั้น.

จบ มิคาโลปชาดกที่ ๖.