พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๕. ขราทิยชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕ ขราทิยชาตกํ
๕. ขราทิยชาดก
ว่าด้วยผู้ล่วงเลยโอวาท
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ขราทิยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อฏฺฐกฺขุรํ ขราทิเย มิคํ วงฺกาติวงฺกินํ
สตฺตกาเลหติกฺกนฺตํ ๑ น นํ โอวทิตุสฺสเหติ ฯ
ขราทิยชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
๑ ม. จาปิ ฯ ๒ ม. ว ฯ
ฉบับหลวง
ดูกรนางเนื้อขราทิยา ฉันไม่สามารถจะสั่งสอนเนื้อตัวนั้น ผู้มี ๘ กีบมีเขาคดแต่โคนจนถึงปลายเขา ล่วงเลยโอวาทเสียตั้ง ๗ วัน.
จบ ขราทิยาชาดกที่ ๕.
จบ ๕. ขราทิยชาดก