arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค

๒. วัณณุปถชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๒ วณฺณุปถชาตกํ ๓

๒. วัณณุปถชาดก

ว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้าน

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค วัณณุปถชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อกิลาสุโน วณฺณุปเถ ๔ ขณนฺตา

อุทงฺคเณ ตตฺถ ปปํ อวินฺทุํ

เอวํ มุนิ วีริยพลูปปนฺโน ๕

อกิลาสุ วินฺเท หทยสฺส สนฺตินฺติ ฯ

วณฺณุปถชาตกํ ทุติยํ ฯ

๑ ม. เอกกนิปาต ฯ ๒ โป. ตํ คเณฺหยฺย อปณฺณกํ ฯ ๓ โป. วณฺณปถชาตกํ ฯ

๔ โป. วณฺณปเถ ฯ ๕. ม. มุนี วิริยพลูปปนฺโน ฯ

ฉบับหลวง

ชนทั้งหลายผู้ไม่เกียจคร้าน ขุดภาคพื้นที่ทางทราย ได้พบน้ำในทางนั้นณ ที่ราบ ฉันใด มุนีผู้ประกอบด้วยความเพียรและกำลัง เป็นผู้ไม่เกียจคร้าน พึงได้ความสงบใจ ฉันนั้น.

จบ วัณณุปถชาดกที่ ๒.

จบ ๒. วัณณุปถชาดก