arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อัตถกามวรรค

๗. วารุณิทูสกชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอัตถกามวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๗ วารุณิทูสกชาตกํ

๗. วารุณิทูสกชาดก

ผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อัตถกามวรรค วารุณิทูสกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา

หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ โกณฺฑญฺโญ วารุณึ ยถาติ ฯ

วารุณิทูสกชาตกํ สตฺตมํ ฯ

ฉบับหลวง

ผู้ฉลาดในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ถึงจะทำความเจริญ ก็ไม่สามารถจะนำความสุขมาให้ ผู้มีปัญญาทรามย่อมทำประโยชน์ให้เสีย เหมือนกับโกณทัญญบุรุษทำสุราให้เสีย ฉะนั้น.

จบ วารุณิทูสกชาดกที่ ๗.

จบ ๗. วารุณิทูสกชาดก