พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๔. ทุพภิยมักกฏชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๗–๑๙๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๔ ทุพฺภิยมกฺกฏชาตกํ
๔. ทุพภิยมักกฏชาดก
ว่าด้วยการคบคนชั่ว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค ทุพภิยมักกฏชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อทมฺห เต วาริ พหุตฺตรูปํ ๑
ฆมฺมาภิตตฺตสฺส ปิปาสิตสฺส
โสทานิ ปิตฺวาน กิกึ ๒ กโรสิ
น สงฺคโม ปาปชเนน เสยฺโย ฯ
เราได้ให้น้ำเป็นอันมากแก่เจ้า ผู้ถูกความร้อนแผดเผา หิวกระหายอยู่บัดนี้ เจ้าได้ดื่มน้ำแล้ว ยังหลอกล้อเปล่งเสียงว่า กิกิ อยู่ได้ การคบหากับคนชั่ว ไม่ประเสริฐเลย.
โก เต สุโต วา ทิฏฺโฐ วา สีลวา นาม มกฺกโฏ
อิทานิ โข ตํ โอหจฺจํ ๓ เอสา อสฺมากธมฺมตาติ ฯ
ทุพฺภิยมกฺกฏชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ท่านได้ยิน หรือได้เห็นมาบ้างหรือว่า ลิงตัวไหนชื่อว่า เป็นสัตว์มีศีลเราจะถ่ายอุจจาระรดศีรษะท่านเดี๋ยวนี้แล้วจึงจะไป นี่เป็นธรรมดาของพวกเรา.
จบ ทุพภิยมักกฏชาดกที่ ๔.
จบ ๔. ทุพภิยมักกฏชาดก