พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๗. มังคลชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๗ มงฺคลชาตกํ
๗. มังคลชาดก
ว่าด้วยถือมงคลตื่นข่าว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค มังคลชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ยสฺส มงฺคลา สมูหตา [๒]
อุปฺปาตา ๓ สุปินา จ ลกฺขณา จ
โส มงฺคลโทสวีติวตฺโต
ยุคโยคาธิคโต น ชาตุเมตีติ ฯ
มงฺคลชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ผู้ใดไม่ถือมงคลตื่นข่าว ไม่ถืออุกกาบาต ไม่ถือความฝัน ไม่ถือลักษณะดีหรือชั่ว ผู้นั้นชื่อว่าล่วงพ้นโทษแห่งการถือมงคลตื่นข่าว ครอบงำกิเลสเครื่องประกอบสัตว์ไว้ในภพที่เป็นคูกั้น ย่อมไม่กลับมาเกิดอีก.
จบ มังคลชาดกที่ ๗.
จบ ๗. มังคลชาดก