๑๐. สัยหชาดก เล่ม ๒๗

สสมุทฺทปริยายํ มหึ สาครกุณฺฑลํ

น อิจฺเฉ สห นินฺทาย เอวํ สยฺห ๒ วิชานหิ ฯ

บัณฑิตไม่พึงปรารถนาพื้นแผ่นดิน มีสัณฐานดุจกุณฑลท่ามกลางสาครมีมหาสมุทรล้อมอยู่โดยรอบ พร้อมด้วยการนินทา ดูกรสัยหอำมาตย์ท่านจงรู้อย่างนี้เถิด.

ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ

ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วา ฯ

ดูกรพราหมณ์ เราติเตียนการได้ยศ การได้ทรัพย์ และความประพฤติเลี้ยงชีวิต ด้วยการทำตนให้ตกต่ำ หรือด้วยการประพฤติไม่เป็นธรรม.

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

สาเอว ชีวิกา เสยฺโย ยา จาธมฺเมน เอสนา ฯ

ถึงแม้เราบวชเป็นบรรพชิต ถือภาชนะเที่ยวภิกขาจาร ความประพฤติเลี้ยงชีวิตนั้นแหละประเสริฐกว่า การแสวงหาโดยไม่เป็นธรรมจะประเสริฐอะไร.

อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช

อญฺญํ อหึสยํ โลเก อปิ รชฺเชน ตํ วรนฺติ ฯ

สยฺหชาตกํ ทสมํ

กาลิงฺควคฺโค ๓ ปฐโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

วิวรํ จ อเทยฺย สมิทฺธวรํ

อถ ททฺทร ปาปมหาติรโห

อถ โกลิ ปลาสวรญฺจกร

จริมํ สสมุทฺทวเรน ทส ฯ

ถึงแม้เราออกบวช ถือภาชนะเที่ยวภิกขาจาร ไม่เบียดเบียนผู้อื่นในโลกนั้น ประเสริฐกว่าราชสมบัติเสียอีก.

จบ สัยหชาดกที่ ๑๐.

จบ กาลิงควรรคที่ ๑.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. จุลลกาลิงคชาดก ๒. มหาอัสสาโรหชาดก

๓. เอกราชชาดก ๔. ทัททรชาดก

๕. สีลวีมังสชาดก ๖. สุชาตาชาดก

๗. ปลาสชาดก ๘. ชวสกุณชาดก

๙. ฉวชาดก ๑๐. สัยหชาดก.