๓. เวฬุกชาดก เล่ม ๒๗

โย อตฺถกามสฺส หิตานุกมฺปิโน

โอวชฺชมาโน น กโรติ สาสนํ

เอวํ โส นิหโต เสติ เวฬุกสฺส ยถา ปิตาติ ฯ

เวฬุกชาตกํ ตติยํ ฯ

___________

๑ ม. ปาทโมลพฺภ ฯ

ผู้ใดบุคคลกล่าวสอนอยู่ ไม่ทำตามคำสอนของผู้ปรารถนาประโยชน์ผู้อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล ผู้นั้นย่อมนอนตายอยู่ เหมือนดาบสผู้เป็นบิดาของลูกงูชื่อเวฬุกะ ฉะนั้น.

จบ เวฬุกชาดกที่ ๓.