พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · วรรณาโรหวรรค
๗. สาลิยชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๘๓–๗๘๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในวรรณาโรหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๗ สาลิยชาตกํ
๗. สาลิยชาดก
ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต วรรณาโรหวรรค สาลิยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ยฺวายํ สาลิยจฺฉาโปติ กณฺหสปฺปํ อคาหยิ
เตน สปฺเปนยํ ทฏฺโฐ หโต ปาปานุสาสโก ฯ
ผู้ใดลวงให้เราจับงูเห่าว่า นี่ลูกนกสาลิกา ผู้นั้นตามพร่ำสอนสิ่งที่ลามกถูกงูนั้นกัดตายแล้ว.
อหนฺตรมหนฺตารํ โย นโร หนฺตุมิจฺฉติ
เอวํ โส นิหโต เสติ ยถายํ ปุริโส หโต ฯ
คนใดปรารถนาจะฆ่าบุคคลผู้ไม่ฆ่าเอง และผู้ไม่ใช้คนอื่นให้ฆ่าตน คนนั้นถูกฆ่าแล้วนอนตายอยู่ เหมือนกับบุรุษผู้ถูกงูกัดตายแล้ว ฉะนั้น.
อหนนฺตมฆาเตนฺตํ ๕ โย นโร หนฺตุมิจฺฉติ
เอวํ โส นิหโต เสติ ยถายํ ปุริโส หโต ฯ
คนใดปรารถนาจะฆ่าบุคคลผู้ไม่เบียดเบียนตน และไม่ฆ่าตน คนนั้นถูกฆ่าแล้วนอนตายอยู่ เหมือนกับบุรุษถูกงูกัดตายแล้ว ฉะนั้น.
ยถา ปํสุมุฏฺฐิ ปุริโส ปฏิวาตํ ปฏิกฺขิเป
ตเมว โส รโช หนฺติ ยถายํ ปุริโส หโต ฯ
๑ ม. วิสมขาทิสุํ ฯ ๒ สี. ม. วิสนฺตํ ฯ ๓ ม. วิสํ กามา ฯ ๔ ม. มจฺจุเวโส ฯ
๕ ม. อหนฺตารมฆาเตนฺตํ ฯ
บุรุษผู้กำฝุ่นไว้ในมือ พึงซัดฝุ่นไปในที่ทวนลม ละอองฝุ่นนั้น ย่อมหวนกลับมากระทบบุรุษนั้นเอง เหมือนบุรุษถูกงูกัดตายแล้ว ฉะนั้น.
โย อปฺปทุฏฺฐสฺส นรสฺส ทุสฺสติ
สุทฺธสฺส โปสสฺส อนงฺคณสฺส
ตเมว พาลํ ปจฺเจติ ปาปํ
สุขุโม รโช ปฏิวาตํว ขิตฺโตติ ฯ
สาลิยชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ผู้ใดประทุษร้ายคนผู้ไม่ประทุษร้ายตน เป็นคนบริสุทธิ์ ไม่มีความผิดเลย บาปย่อมกลับมาถึงคนพาลผู้นั้นเอง เหมือนกับละอองละเอียดที่บุคคลซัดไปทวนลม ฉะนั้น.
จบ สาลิยชาดกที่ ๗.
จบ ๗. สาลิยชาดก