๙. อรกชาดก เล่ม ๒๗

โย เว เมตฺเตน จิตฺเตน สพฺพโลกานุกมฺปติ

อุทฺธํ อโธ จ ติริยญฺจ อปฺปมาเณน สพฺพโส ฯ

ผู้ใดแล ย่อมอนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งปวง ด้วยจิตเมตตาหาประมาณมิได้ ทั้งเบื้องบน เบื้องต่ำ และเบื้องขวาง โดยประการทั้งปวง.

อปฺปมาณํ หิตํ จิตฺตํ ปริปุณฺณํ สุภาวิตํ

ยํ ปมาณํ กตํ ๑ กมฺมํ น ตํ ตตฺราวสิสฺสตีติ ฯ

อรกชาตกํ นวมํ ฯ

จิตเกื้อกูลหาประมาณมิได้ เป็นจิตบริบูรณ์อัน ผู้นั้นอบรมดีแล้วกรรมใด ที่เขาทำแล้วพอประมาณ กรรมนั้น จักไม่เหลืออยู่ในจิตนั้น.

จบ อรกชาดกที่ ๙.