๙. ปโรสหัสสชาดก เล่ม ๒๗

ปโรสหสฺสมฺปิ สมาคตานํ

กนฺเทยฺยุ เต วสฺสสตํ อปญฺญา

เอโกว เสยฺโย ปุริโส สปญฺโญ

โย ภาสิตสฺส วิชานาติ อตฺถนฺติ ฯ

ปโรสหสฺสชาตกํ นวมํ ฯ

คนโง่เขลาประชุมกัน แม้ตั้งพันคนขึ้นไป พวกเขาไม่มีปัญญาพึงคร่ำครวญอยู่ตลอดร้อยปี ผู้ใดรู้แจ้งเนื้อความแห่งภาษิต ผู้นั้นเป็นบุรุษมีปัญญา คนเดียวเท่านั้น ประเสริฐ.

จบ ปโรสหัสสชาดก.