พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · อัฑฒวรรค
๕. กโปตกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๒๕–๘๓๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๕ ในอัฑฒวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕ กโปตกชาตกํ
๕. กโปตกชาดก
ว่าด้วยโภคะของมนุษย์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต อัฑฒวรรค กโปตกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อิทานิ โขมฺหิ สุขิโต อโรโค
นิกฺกณฺฏโก นิปฺปติโต กโปโต
กาหามิทานิ หทยสฺส ตุฏฺฐึ
ตถาหิ มํ มํสสากํ พเลติ ฯ
บัดนี้ เราเป็นสุข ไม่มีโรค นกพิราบผู้เหมือนหนามในหทัยบินไปแล้วบัดนี้ เราจักกระทำความยินดีแห่งหทัย เพราะเหตุว่า ชิ้นเนื้อและแกงจะทำให้เราเกิดกำลัง.
กายํ พลากา สิขินี โจรี ลงฺฆีปิตามหา
โอรํ พลาเก อาคจฺฉ จณฺโฑ เม วายโส สขา ฯ
นกกระยางอะไรนี่ มีหงอน ขี้ขโมย เป็นปู่นก โลดเต้นอยู่ แน่ะนกกระยาง ท่านจงออกมาข้างนอกเสีย กาผู้เป็นสหายของเราดุร้าย.
อลญฺหิ เต ชคฺฆิตาเย มมํ ทิสฺวาน เอทิสํ
วิลูนํ สูทปุตฺเตน ปิฏฺฐมฏฺเฐน ๔ มกฺขิตํ ฯ
ท่านได้เห็นเรามีขนปีก อันพ่อครัวถอนแล้วทาด้วยน้ำข้าวเช่นนี้ ไม่ควรจะมาหัวเราะเยาะเลย.
สุนฺหาโต สุวิลิตฺโตสิ อนฺนปาเนน ตปฺปิโต
กณฺเฐ จ เต เวฬุริโย อคมาสิ ๑ กชงฺคลํ ฯ
๑ ม. ชีโน ฯ เอวมุปริปิ ฯ ๒ ม. มญฺเญ ตฺวญฺเญว ฯ ยุ. ตฺวมฺปิ มญฺเญว ฯ
๓ ม. กตํ เจว ฯ ๔ สี. ยุ. ปิฏฺฐมทฺเทน ฯ ม. ปิฏฺฐมณฺเฑน ฯ
ท่านอาบดีแล้ว ลูบไล้ดีแล้ว เอิบอิ่มไปด้วยข้าวและน้ำ และมีแก้วไพฑูรย์อยู่ที่คอ ได้ไปกชังคลประเทศมาหรือ?
มา เต มิตฺโต อมิตฺโต วา อคมาสิ กชงฺคลํ
ปิญฺชานิ ๒ ตตฺถ ลายิตฺวา กณฺเฐ พนฺธนฺติ วฏฺฏนํ ฯ
เราจะเป็นมิตร หรือมิใช่มิตรของท่านก็ตาม ท่านอย่าได้กล่าวว่า ท่านได้ไปยังกชังคลประเทศมาหรือ เพราะว่า ในกชังคลประเทศนั้น ชนทั้งหลายถอนขนของเราออกแล้ว ผูกชิ้นกระเบื้องไว้ที่คอ.
ปุน ปาปชฺชสี สมฺม สีลํ หิ ตว ตาทิสํ
น หิ มานุสกา โภคา สุภุญฺชา โหนฺติ ปกฺขิโนติ ๓ ฯ
กโปตกชาตกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
อฑฺฒวคฺโค ตติโย ฯ
___________
ตสฺสุทฺทานํ
อถ วณฺณ สสีล หิริ ลภเต
สุมุขาสิ สสาลิย ๔ มิตฺตวโร
อถ จกฺก ปลาส สราช สโต
ยว พาล กโปตก ปณฺณรส ๕ ฯ
___________
ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ฯ
ชินญฺจ วณฺณํ อสมํ วคุปฺปริ
สุเทสิตา ชาตกนฺติ สนฺติ วีสติ
มเหสิโน พฺรหฺมจริตฺตมุตฺต
มโวจ คาถา อตฺถวตี สุพฺยญฺชนา ฯ
ปญฺจกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ
๑ สี. ม. อคมา นุ ฯ ๒ ม. ปิญฺฉานิ ฯ ๓ ม. ปกฺขิณาติ ฯ ๔ ม. สุมุขา วิส สาฬิย ฯ
๕ อิทํ ทุติยตติยวคฺคทุวเย สโมธานุทฺทานํ ฯ
แน่ะสหาย ท่านจะประสบสภาพเห็นปานนี้อีก เพราะปกติของท่านเป็นเช่นนั้น อันโภคะของพวกมนุษย์ไม่ใช่เป็นของที่นกจะกินได้ง่ายเลย.
จบ กโปตกชาดกที่ ๕.
จบ อัฑฒวรรคที่ ๓.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ทีฆีติโกสลชาดก ๒. มิคโปตกชาดก
๓. มูสิกชาดก ๔. จุลลธนุคคหชาดก
๕. กโปตกชาดก.
_________________
รวมวรรคที่มีในปัญจกนิบาตนี้ คือ
๑. มณิกุณฑลวรรค ๒. วรรณาโรหวรรค
๓. อัฑฒวรรค.
จบ ปัญจกนิบาตชาดก
จบ ๕. กโปตกชาดก