๓. นังคลีสชาดก เล่ม ๒๗

อสพฺพตฺถคามึ วาจํ พาโล สพฺพตฺถ ภาสติ

นายํ ทธึ เวทิ น นงฺคลีสํ

ทธิปฺปยํ ๑ มญฺญติ นงฺคลีสนฺติ ฯ

นงฺคลีสชาตกํ ตติยํ ฯ

คนพาล ย่อมกล่าวคำที่ไม่ควรกล่าวทุกอย่างได้ในทุกแห่ง คนพาลนี้ไม่รู้จักเนยข้น และงอนไถ ย่อมสำคัญเนยข้นและนมสดว่าเหมือนงอนไถ.

จบ นังคลีสชาดกที่ ๓.