พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค
๖. พาโลวาทชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๒–๓๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสิคาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๖ พาโลวาทชาตกํ ๑
๖. พาโลวาทชาดก
ว่าด้วยคนมีปัญญาบริโภค
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค พาโลวาทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
หนฺตฺวา ฆตฺวา ๒ วธิตฺวา จ เทติ ทานํ อสญฺญโต
อีทิสํ ภตฺตํ ภุญฺชมาโน ส ปาปมุปลิมฺปติ ๓ ฯ
บุคคลผู้ไม่สำรวม ประหารสัตว์ เบียดเบียน และฆ่าสัตว์ ให้ทานแก่สมณะใด สมณะนั้น บริโภคภัตเช่นนี้ ย่อมเข้าไปติดบาปด้วย.
ปุตฺตทารมฺปิ เจ หนฺตฺวา เทติ ทานํ อสญฺญโต
ภุญฺชมาโนปิ สปฺปญฺโญ น ปาปมุปลิมฺปตีติ ๓ ฯ
พาโลวาทชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ถ้าสมณะเป็นผู้มีปัญญา แม้จะบริโภคทานที่บุคคลผู้ไม่สำรวม ฆ่าบุตรและภรรยาถวาย ก็ไม่เข้าไปติดบาปเลย.
จบ พาโลวาทชาดกที่ ๖.
จบ ๖. พาโลวาทชาดก