arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · สิคาลวรรค

๖. พาโลวาทชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๒–๓๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสิคาลวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๖ พาโลวาทชาตกํ ๑

๖. พาโลวาทชาดก

ว่าด้วยคนมีปัญญาบริโภค

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต สิคาลวรรค พาโลวาทชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

หนฺตฺวา ฆตฺวา ๒ วธิตฺวา จ เทติ ทานํ อสญฺญโต

อีทิสํ ภตฺตํ ภุญฺชมาโน ส ปาปมุปลิมฺปติ ๓ ฯ

ฉบับหลวง

บุคคลผู้ไม่สำรวม ประหารสัตว์ เบียดเบียน และฆ่าสัตว์ ให้ทานแก่สมณะใด สมณะนั้น บริโภคภัตเช่นนี้ ย่อมเข้าไปติดบาปด้วย.

บาลี (สยามรัฐ)

ปุตฺตทารมฺปิ เจ หนฺตฺวา เทติ ทานํ อสญฺญโต

ภุญฺชมาโนปิ สปฺปญฺโญ น ปาปมุปลิมฺปตีติ ๓ ฯ

พาโลวาทชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

ฉบับหลวง

ถ้าสมณะเป็นผู้มีปัญญา แม้จะบริโภคทานที่บุคคลผู้ไม่สำรวม ฆ่าบุตรและภรรยาถวาย ก็ไม่เข้าไปติดบาปเลย.

จบ พาโลวาทชาดกที่ ๖.

จบ ๖. พาโลวาทชาดก