arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อสัมปทานวรรค

๔. ฌานโสธนชาดก เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอสัมปทานวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔ ฌานโสธนชาตกํ

๔. ฌานโสธนชาดก

ว่าด้วยสุขเกิดจากสมาบัติ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อสัมปทานวรรค ฌานโสธนชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

เย สญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา

เยปิ อสญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา

เอตํ อุภยํ วิวชฺชย

ตํ สมาปตฺติสุขํ อนงฺคณนฺติ ฯ

ฌานโสธนชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

๑ ม. ภีรุกชาตกํ ฯ สี. ยุ. ปญฺจครุก ... ฯ ๒ ม. อนิวตฺติตตฺตา ฯ

ฉบับหลวง

สัตว์เหล่าใดเป็นผู้มีสัญญา แม้สัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่าเป็นทุคตะสัตว์เหล่าใดเป็นผู้ไม่มีสัญญา ถึงสัตว์เหล่านั้นก็ชื่อว่า เป็นทุคตะ ท่านจงละเว้นความเป็นสัญญีสัตว์และอสัญญีสัตว์ทั้ง ๒ นี้เสีย สุขอันเกิดจากสมาบัตินั้น เป็นของไม่มีกิเลสเครื่องยั่วยวน.

จบ ฌานโสธนชาดกที่ ๔.

จบ ๔. ฌานโสธนชาดก