๘. ถุสชาดก เล่ม ๒๗

วิทิตํ ถุสํ อุนฺทุรานํ วิทิตํ ปน ตณฺฑุลํ

ถุสํ ถุสํ ๑ วิวชฺชิตฺวา ตณฺฑุลํ ปน ขาทเร ฯ

แกลบปรากฏโดยความเป็นแกลบแก่หนูทั้งหลาย และข้าวสารก็ปรากฏโดยความเป็นข้าวสารแก่พวกมัน แม้ในที่มืด พวกมันเว้นแกลบเสียเลือกกินแต่ข้าวสาร.

ยา มนฺตนา อรญฺญสฺมึ ยา จ คาเม นิกณฺณิกา

ยญฺเจตํ อิติ จินฺตี จ ๒ เอตมฺปิ วิทิตํ มยา ฯ

การปรึกษาในป่าก็ดี การพูดกระซิบกันในบ้านก็ดี และการคิดหาโอกาสด่าเราในบัดนี้ก็ดี เรารู้หมดแล้ว.

ธมฺเมน กิร ชาตสฺส ปิตา ปุตฺตสฺส มกฺกโฏ

ทหรสฺเสว สนฺตสฺส ทนฺเตหิ ผลมจฺฉิทา ฯ

ได้ยินว่า ลิงตัวที่เป็นพ่อมันเอาฟันกัดภาวะบุรุษของลูกผู้เกิดตามสภาพเสียแต่ยังเยาว์ทีเดียว.

ยเมตํ ปริสปฺปสิ อชกาโณว สาสเป

โยปายํ เหฏฺฐโต เสติ ๓ เอตมฺปิ วิทิตํ มยาติ ฯ

ถุสชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

การที่เจ้าดิ้นรนอยู่เหมือนแพะตาบอดในไร่ผักกาดก็ดี นอนอยู่ภายใต้ที่นอนก็ดี เรารู้หมดสิ้นแล้ว.

จบ ถุสชาดกที่ ๘.