๕. มัจฉชาดก เล่ม ๒๗

อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน นิธึ กากสฺส นาสย

กากํ โสกาย รนฺเธหิ มญฺจ โสกา ปโมจยาติ ฯ

มจฺฉชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ข้าแต่ฝน ขอท่านจงตกลงมาเถิด ขอจงทำลายขุมทรัพย์ของกาเสียจงทำกาให้เศร้าโศก จงช่วยเปลื้องเราและพวกญาติๆ ให้พ้นจากความเศร้าโศกด้วยเถิด.

จบ มัจฉชาดกที่ ๕.