พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · รุหกวรรค
๘. ราธชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๕–๒๔๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในรุหกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘ ราธชาตกํ
๘. ราธชาดก
ว่าด้วยเรื่องจริงเก่าไม่ดีไม่ควรพูด
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต รุหกวรรค ราธชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ปวาสา อาคโต ตาต อิทานิ น จิราคโต
กจฺจิ นุ ตาต เต มาตา น อญฺญมุปเสวติ ฯ
ลูกรัก พ่อกลับมาจากที่ค้างแรม กลับมาเดี๋ยวนี้เอง ไม่นานเท่าไรนักแม่ของเจ้าไม่ไปคบหาบุรุษอื่นดอกหรือ?
น โข ปเนตํ สุภณํ คิรํ สจฺจูปสญฺหิตํ
สเยถ โปฏฺฐปาโทว มุมฺมเร อุปกูสิโตติ ๑ ฯ
ราธชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ
ธรรมดาบัณฑิต ไม่พูดวาจาที่ประกอบด้วยความจริง แต่ไม่ดี ขืนพูดไปจะต้องนอนอยู่ ดุจนกแขกเต้าชื่อว่าโปฏฐปาทะถูกเผานอนจมอยู่ในเตาไฟฉะนั้น.
จบ ราธชาดกที่ ๘.
จบ ๘. ราธชาดก