๕. ทุพพลกัฏฐชาดก เล่ม ๒๗

พหุมฺเปตํ วเน กฏฺฐํ วาโต ภญฺชติ ทุพฺพลํ

ตสฺส เจ ภายสิ นาค กีโส นูน ภวิสฺสสีติ ฯ

ทุพฺพลกฏฺฐชาตกํ ปญฺจมํ ฯ

ลมย่อมพัดไม้แห้งที่ทุรพลในป่านี้ แม้มีจำนวนมากมายให้หักลง ดูกรช้างตัวประเสริฐ ถ้าท่านมากลัวต่อไม้แห้งนั้น ท่านจักซูบผอมเป็นแน่.

จบ ทุพพลกัฏฐชาดกที่ ๕.